Jak leczyć rzeżączkę?

Choroby weneryczne stają się współcześnie coraz bardziej powszechne. Ich mianem określa się te schorzenia, które przenoszone są na drodze kontaktów seksualnych z zarażonym partnerem. Mogą one rozprzestrzeniać się także za pomocą innych kanałów, na przykład poprzez kontakt z krwią chorego. Nigdy jednak przebywanie w towarzystwie zakażonego nie grozi ich nabyciem. Do chorób wenerycznych należy między innymi rzeżączka, której leczenie, ze względu na trudności z wykryciem, może okazać się niezwykle trudne.

W przypadku kobiet tryper może nie wykazywać początkowych objawów, co utrudnia właściwą diagnozę. U mężczyzn jednak pierwsze syndromy zarażenia pojawiają się już po około 3-5 dniach. Chorobę tę można wykryć w trakcie badania bakteriologicznego wydzieliny z pochwy – u kobiet, a z cewki moczowej – u mężczyzn. Jeżeli wynik testu będzie pozytywny lekarz w droży kurację antybiotykową, która zazwyczaj polega na podawaniu penicyliny. Jednak niektóre szczepy Neisseria gonorrhoeae, czyli bakterii wywołującej tryper, są odporne na ten lek. Wówczas sięga się po inne substancje, na przykład doksycyklinę. Problem globalnej odporności bakterii na niektóre antybiotyki sprawia, że choroba ta staje się coraz trudniejsza w leczeniu.

Jej zbyt późna diagnoza bądź zastosowanie niewłaściwej kuracji może doprowadzić do szeregu niebezpiecznych powikłań, z których najgroźniejsze stanowią ciąża pozamaciczna, zapalenie miednicy, jajników, najądrzy, opon mózgowych, a także bezpłodność. Warto więc regularnie obserwować swój organizm i wszelkie nieprawidłowości konsultować z lekarzem. Jeżeli jednak choroba weneryczna to dla nas wstydliwy problem, nie musimy korzystać z przychodni rejonowej. Możemy bowiem udać się do placówki skórno-wenerologicznej, gdzie otrzymamy fachową pomoc.

Leave a Comment